Wegetarianizm drogą do zdrowia

Istnieje wiele niekonwencjonalnych dróg życia ku zdrowiu, kiedy pokładana dotychczas nadzieja w tradycyjną medycynę w końcu zawodzi. Jedną z owych zdrowych ścieżek jest wegetarianizm. Idea niejedzenia mięsa tak naprawdę ma długą historię sięgającą starożytności, gdzie najwięksi greccy filozofowie ukształtowali tezę o nienaturalności bycia łowcą przez człowieka. Tak ważne dla wegetarian aspekty moralne nie mogą jednak istnieć bez ogólnego pojęcia o zdrowym żywieniu. Skupiając się jednak na aspekcie zdrowotnym, wegetarianie zdają się nie mieć miażdżycy, podwyższonego cholesterolu, problemów z trawieniem i jelitami, zgagą – zadziwiają lekarzy doskonałymi wynikami pomimo, że nie przyjmują białka z mięsa. Te choroby są plagą dzisiejszych czasów i zdawać by się mogło, że nie da się uniknąć choć jednej z nich. Niejedzenie mięsa a przede wszystkim – zbalansowana, bogata w roślinne białko dieta jest zbawiennym rozwiązaniem. Wegetarianizm zawiera tak naprawdę wiele tematów – nie tylko sprzeciw wobec zabijania zwierząt. Jest to zdrowe żywienie i zaufanie naturze, poznanie swojego ciała i jego potrzeb oraz szacunek dla swojego jak i cudzego życia. Nieodpowiedzialna jest nieświadomość o składnikach odżywczych i jedzenie stereotypowej bułki z dżemem zamiast nowej, zdrowej diety. Jest to więc wyzwanie dla każdego odpowiedzialnego człowieka, który chce zostać wegetarianinem z pobudek moralnych jednak wdrożony w to wysiłek zaowocuje zdrowiem na długie lata życia. Według niektórych dietetyków możliwe jest całkowite wykluczenie mięsa zwierzęcego z diety człowieka i – co więcej – wykluczenie wielu chorób, głównie tych z grupy cywilizacyjnych. Większość ludzi natomiast nie rozumie w jaki sposób można żyć i być zdrowym oraz silnym jadając głównie zieleninę. Krzywdzący stereotyp wege-anemika jadającego bułkę z dżemem funkcjonuje jednak we współczesnej kulturze, a bierze się on z czystej niewiedzy czym wegetarianizm tak naprawdę jest. Mięso będące kluczowym składnikiem zapewniającym siłę (głównie fizyczną) jest bardzo głęboko zakorzenione w świadomości ludzi – niesłusznie, ponieważ trzeba pamiętać, że człowiek jest stworzeniem wszystkożernym a pierwsi ludzie na świecie zajmowali się zbieractwem a nie kłusownictwem.