Biegunka w podróży

Wyjeżdżając za granicę, masz dużą szansę zachorować na biegunkę. Właściwie każdy ma tylko 50% szans, by uniknąć tej dolegliwości, nawet jeśli przestrzega wszystkich zaleceń wymienionych poniżej.
Najczęstszą przyczyną jest bakteria Escherichia coli. Patogenne szczepy E.coli wywołują biegunkę, wytwarzając toksyny, które hamują wchłanianie wody z jelit. Skutkiem jest nadmiar wody w jelitach, która musi zostać wydalona. Razem z nadmiarem wody usuwane są z jelit bakterie i produkowane przez nie toksyny. Uzupełniaj płyny. Dla tego typu biegunki charakterystyczne są wodniste stolce dlatego nie wolno dopuścić do odwodnienia organizmu - należy stale uzupełniać poziom płynów w innym przypadku już po jednym dniu może dojść do odwodnienia. Biegunka zabija na całym świecie corocznie setki tysięcy niemowląt właśnie z powodu odwodnienia.Nawadnianie doustne. Najprostszym sposobem nawadniania jest picie wody. Nawet bez pewności co do czystości źródła, trzeba ją pić! Innym, lepszym rozwiązaniem jest picie płynów o specjalnym składzie. Wprowadzono je w latach 60-tych. Ich stosowanie pozwala w wielu przypadkach uniknąć skomplikowanego nawadniania dożylnego. Składają się one z wody z dodatkiem cukru (glukozy), soli (chlorku sodu), potasu i wodorowęglanów, co wyrównuje poziom ważnych elektrolitów, a także ułatwia wchłanianie płynu w jelitach. Płyny nawadniające uratowały już życie tysiącom ludzi w krajach Trzeciego Świata. Test moczu. Barwa moczu może wskazywać na stopień odwodnienia organizmu - intensywnie żółta oznacza, że szybko trzeba wyrównać poziom płynów.Błonnik witalny

Leki zawierające opium (wyciąg z owoców maku lekarskiego). Warto spróbować leków zawierających opium, które szybko przynoszą poprawę. Hamują skurcze i ruchy robaczkowe jelit, co pozostawia czas na wchłonięcie wody i elektrolitów. Leki te są sprzedawane w postaci kropli, tabletek lub zawiesin. Przepisy regulujące w Polsce sprzedaż leków zawierających pochodne są ostrzejsze - tylko na podstawie recepty i zazwyczaj wybrane apteki. Dlatego alternatywą są specyfiki o silnym działaniu zapierającym, (przeciwbiegunkowym)Antybiotyki i sulfonamidy. W szczególnych wypadkach zaleca się antybiotyki. Wydaje się je tylko na receptę, ale w wielu krajach są powszechnie dostępne. Wiadomo o korzystnym działaniu Sulfametoksazolu (połączony z trimetoprimem nosi w Polsce nazwę Biseptol; nie jest antybiotykiem lecz chemioterapeutykiem, tzw. Sulfonamid) oraz doksycykliny (Vibramycyna). Na ogół pomaga już jedna dawka, po której następuje znaczne zmniejszenie objawów biegunki. Efekt terapeutyczny polega na zniszczeniu całej flory bakteryjnej, z resztą organizm sobie już sam poradzi. Sulfametoksazol i Vibramycynę trzeba jednak dawkować zgodnie z przepisem na opakowaniu, aż do pełnego ustąpienia objawów i przez następne 2 dni, nie krócej jednak niż 5-7 dni. Wskazana jest konsultacja z lekarzem przed zastosowaniem tych leków.

Dwa środki stosowane jednocześnie. Szczególnie dokuczliwa biegunka może ustąpić dopiero po równoczesnym zastosowaniu antybiotyku i typowego leku zapierającego. Warto pamiętać, że antybiotyki to leki silnie działające, często wywołujące skutki uboczne - uczulenia i zaburzenia żołądkowe. Dlatego rada lekarza jest niezbędna.